Ik draag mijn blauwe ribfluwelen vest, een beige hemd en schoenen uit de Aldi, 9 euro voor twee, maar ze knellen een beetje en zien eruit zoals ikzelf: dom en belachelijk.

* * *

Ergens

x93Ha, rouwmarsen!x94

Tot mij wordt gesproken met het stemmetje van een roestige zakhorloge waarvan de mechaniek ontbreekt en de wijzerplaat zoek is, en ik vraag me af: staat hier een dwerg voor mij en niet een prototypische zieligaard, laat staan een vent van een boom, of ben ik blind, en: bevind ik me in nummer 17 der Dorpstraat, u weet wel waar, of weet u het niet? Weet u niet dat in Vlaanderen schapen nog met de hand worden gemolken en dat moeder de vrouw, want vader doet niks zorgt voor het inkomen, dood vlees bakt in een pan met boter, – boter? Solo, ja.

En toch. Ik zie een mens die er amper een is glunderen, hij houdt me voor wat ik niet ben en daaraan beleeft hij deugd, ja, tot dat soort goedertierenheid ben ik wel in staat, maar zwijg me van de tien geboden. Zijn vrouw kruist de armen, dit gaat dus een lang verhaal worden, kwart na vier, alhoewel: ikzelf heb vroeger eens veertien dagen gezeten, maar van enig verhaal is nooit sprake geweest.

x93Ik herinner me,x94 zegt hij, en als dit geen mompelen is dan ben ik geen umlaut, want wat volgt is getater en gesnater zonder einde, alsof het mij interesseert, al wat ik doe is in mijn ogen hoe dan ook bijverdienste en meer niet. Ik probeer voortduren beleefd te knikken en zij veinzen een gemaakt snikken. Vroeger is nu niet en vandaag telt voor mij de nieuwe zakelijkheid, – er zijn er die Otto Dix daar ook bij rekenen, ik niet.

Ik vraag hem waarom hij geen dagboek of een weblog bijhoudt, hij heeft een computer en is aangesloten op het internet, nu zal alles op een dag samen met hem verdwijnen, al zijn wedervarens, zijn grappen en zijn grollen ook, zijn hele levenswerk wordt ooit voer voor vuur. (Mooi hxe9: voer voor vuur, … En zo ken ik er nog wel een paar, zou ik dan toch tot een Duits adellijk geslacht behoren zoals mijn vader altijd beweerde, en is in dat geval mijn moeder wel mijn moeder en hij mijn vader?)

x93Ik heb dat ook al gezegd,x94 zegt zijn vrouw tot niemand in het bijzonder, staar in de ogen. Wijze woorden van een dom wicht, moet kunnen, onderschat God niet. (Wie herinnert zich niet Wifredo Maertens: het einde van de tunnel is in zicht. Twee weken later wordt hij aan zijn ogen geopereerd, twintig jaar later zit het hele land nog steeds in de miserie. Van een tunnel is al lang geen sprake meer, alles is een bodemloze put geworden.)

x93Wat hebt gij al gezegd?x94 De mouwen van zijn pull te kort, een bril met glazen van Pearl, een achterwerk dat jeukt, en al wat toch zichtbaar is kleurt grauw en geel, het lijf van een zieke, de blik van een myxomatosisch konijn, de kromme poten van zijn vader, en dezelfde lamlendigheid waarvoor ik mij schaam en die hij met fierheid aan zijn oude dag wijt. Oude dag, hij is 59 jaar, jonger dan ik. Vrouwlief fronst haar wenkbrauwen en snokt haar kin vooruit, ze heeft (of is het: draagt?) een klein snorretje, beetje onverzorgd en vier, vijf gitzwarte stekelharen kondigen nakende baardgroei aan, eens de zestig voorbij wil het bij vele mensen immers wel eens donderen zonder bliksemen. Ze zwijgt, en fronst en snokt nog een laatste keer. Guido Belcanto wo bist du bleben. Ik weet genoeg, maar ik heb nog een halve tas waterzooi te gaan, kruidenthee noemen ze dat hier. x93Goed voor de jicht,x94 zegt ze, maar ik heb geen jicht. Ze weten niet eens dat ik met de bus gekomen ben, veronderstellen dat ik me per auto verplaats, een Audi 400, dat er thuis vrouwen en kinderen op mij wachten, dat ik rondjes geef op cafxe9, kortom dat ik een Vlaming ben.

x93Vanaf de Witte Mars heb ik geen enkele gemist. Vier keer Brussel, Hasselt, al twee keer Charleroi, maar ik weet niet meer voor wat. Lanaken, Sint-Truiden. … Oostende, ja, Oostende hebben we ook gedaan.Vermoord voor een sigaret, stel u voor. En nu moogt ge niet meer roken in de cafxe9s, maar dat lost niks op, er zal altijd gemoord worden.x94

x93Sint Niklaas,x94 dat wijf is taaier dan je zou denken.

Hij dan weer: x93Vorige week nog Dendermonde. Maar Antwerpen, met van Temsche, dat was echt de bloemekee, toen hebben ze me vragen gesteld van VTM, maar ze hebben het niet uitgezonden. Vroeger namen we er Holland ook bij, maar daar zijn we mee gestopt.x94

x93Ja,x94 (zij), x93we hebben ons daar eens gralijk misreden, al met een keer reden we recht door zee, water links en water rechts, en we zaten op een straat zonder zijstraten en zonder einde, die ging altijd maar rechtdoor, en wij ook want ge kon niet afslagen. Om schrik van te krijgen. We wisten niet meer waar we waren en reden misschien wel negentig kilometer per uur. Ik zei: ons uur is geslagen. Jaja, zo diep dat water ginder, meneer.x94 Diepe waters natte gronden.

x93En regenen, Paula. Regenen.x94

x93Ja, en regenen, Albert. Dat is waar.x94

x93Ja, dat is waar.x94 Hij klopt met de linkerwijsvinger op tafel. x93Al wat we zeggen moogt ge opschrijven, alles is waar. Onze rekeningen kloppen.x94 Hij bekijkt de lege asbak. x93Ha! Rookt ge? x85 Neen, goed zo. De Hollandse landkaarten zijn niet zo goed als die van hier, en de wegwijzers deugen er ook niet. Wat wilt ge, met al die drugs. Moest ik x85x94

Laurent de hond blaft, de buitendeur gaat open en toe en terug open want de gordijn zat er tussen en dan definitief toe. Een Klaaskoek in een uitgedroogde regenjas doet zijn intrede, zijn bleekschetig haar op een streep, hij draagt geen bril: Filip. Klaar om gefotografeerd te worden, geeft me de hand, stinkt naar ajuin of prei, zijn vrouw is jong gestorven.

x93In x92t kinderbed gebleven, meneer, van onze vierde. Tom. Het kind heeft geen kans gekregen, het was al dood voordat het leefde. En toch, het blijft mijn lieveling, onze Tom. De drie anderen leven nog. Sindsdien houd ik konijnen, en rijd ik met ullen ier mee naar alles wat er te doen is. Ja, dat doe ik. Zo passeert de tijd. Ook als het slecht weer is.x94 Iedereen zwijgt als niemand spreekt, maar:

x93Kijk, daar woon ik. Ge kunt het niet zien van hier.x94

Drie rouwmarcheerders en een schele hond, denk ik, – gisteren was het Gedichtendag, en ik heb er nog van, voel me net een oude Vlaamse dichter met een baard, een bard, haha. (Flauwe grap? Hebt ge uzelf al eens bekeken?)

Vroeger al fietste hij overal heen waar brand woedde, of waar zich een ongeval had voorgedaan, of als ergens een openbare verkoop doorging. Hij was erbij toen deurwaarder van Luidekerke al de beesten van het Torenhof verkocht, dat was erg, zeer erg. Hij had moeten journalist worden maar als jongste van een gezin van acht, dat was nog niet vanzelfsprekend toen. Er is nog zoveel dat zou kunnen gezegd worden, maar waarover niet wordt gesproken, daarover wordt gezwegen, zo gaat dat in Lebbeke en zo gaat dat in Lembeke. Nu rijdt hij met Albert en Paula overal mee naartoe, maar hij komt wel tussen in de kosten, dat wil zeggen dat hij de benzine, de drankjes, de verzekering, het klein en het groot onderhoud betaalt, en ook dat alles wat misloopt zijn schuld is, de overschot wordt opzij gelegd voor een nieuwe auto. Nieuwjaar jongstleden hebben ze een TomTom van hem gekregen, zelf geven ze allang niets meer, aan niemand. Van zodra ze ter bestemming zijn wordt Filip onmiddellijk op verkenning uitgestuurd, Paula sukkelt met haar benen, en Albert is niet goed bij zijn hoofd, denk ik, ziet dat daar zitten, een schoner geval van verhulstenis kunt ge u niet voorstellen. Mooi gezelschap, ik ben hier op mijn plaats, maar wat doe ik hier?

x93Uitkieken waar de fotografen zich ophouden en of er ergens camerax92s staan opgesteld.x94

x93Ja, Filip, uitkieken, hxe9. Ge doet dat goed man.x94

x93Ja.x94

Het is niet de bedoeling dat Albert en Paula zomaar rouwmarsen meestappen, neen, zien en gezien worden, gisteren nog hebben ze in de kringloopwinkel vier knuffels gekocht voor zes euro, teelichtjes kopen ze in het Kruidvat. Als de vraag stijgt, de prijs ook, moest ik jonger zijn ik specialiseerde me in witte ballonnen. (Mij is vorig jaar opgevallen dat ik in een tijdspanne van nog geen drie weken een en dezelfde knuffelbeer met twee blauwe strepen op zijn linkerarm op drie verschillende plaatsen van misdaad of onheil lag. Soit. Ik heb maar een tv met een klein scherm, dus ik kan me vergist hebben)

x93Video?x94 Neen, ze hebben geen video, maar wel een modern fototoestelletje.

* * *

x93Filip, zie, dat is nog eens een gedacht. Een video. En een camera. We maken onze eigen films om naar te kijken.x94

Na door mij gefotografeerd te zijn, keert Filip terug naar zijn konijnen.

x93Nog wat thee?x94

x93Neen, dank u.x94

.